പ്രാണഹത്യ.

ഇനിയൊരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടരുതെന്ന് കരുതിയ ഒരാളെ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി നിങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുണ്ടോ? ട്രെയിൻ യാത്രകൾ എല്ലായിപ്പോഴും എന്തെങ്കിലുമൊന്നിനെ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിമാത്രമായി കരുതിവെക്കും. യാത്ര ഒടുങ്ങി വർഷങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞാലും ഓർമ്മയിൽ മങ്ങാത്തതെന്തെങ്കിലും. പക്ഷെ ഇത്തവണ അത് പഴകി അഴുകിത്തുടങ്ങിയ ചില ഓർമ്മകളെ കുഴിതോണ്ടിയെടുക്കയാണുചെയ്തത്! അരുന്ധതി റോയിയുടെ ആസാദിയിൽ മുഖമാഴ്ത്തി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ഇടക്ക് വെറുതെ തലയുയർത്തിനോക്കിയപ്പോൾ ചങ്കിൽ ഒരിടിമിന്നൽപാഞ്ഞു. അടിവയറ്റിലെ ആന്തൽ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചത് ആ ആശുപത്രി വരാന്തയുടെ ഓർമ്മകളിലാണ്. ഉടലാകെ ഒരുനിമിഷം തളർന്നു. കയ്യിൽനിന്നും പുസ്തകം നിലത്തുവീണു. ഫോൺ സ്ക്രീനിൽനിന്ന് മുഖമുയർത്തി […]

Read More പ്രാണഹത്യ.

വായനശാല.

ആ വായനാശാലയിൽ വന്നിരുന്ന ഏക പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു അവളെന്നതുതന്നെയാണ് ഞാനവളെ ശ്രദ്ധിച്ചുതുടങ്ങാൻ കാരണം. വായനയോടുള്ള ഭ്രാന്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ ബിരുദമെടുത്ത് , ഇനിയും സിലബസിൽ കുരുങ്ങി വായനാപ്രേമം മരിച്ചുപോകാതിരിക്കാൻ എം എ അടുത്തകാലത്തൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെന്നുറച്ച കാലമായിരുന്നു അത്. (സത്യത്തിൽ ബിരുദ പഠനകാലത്ത് സിലബസ്സിനുപുറത്ത് ഒരക്ഷരം പോലും വായിക്കാൻ എനിക്ക് സമയം കിട്ടിയിരുന്നില്ല. എന്തോ വായനയോടൊരുതരം വിമുഖതയും അക്കാലത്ത് എന്നെ ബാധിച്ചിരുന്നു.) അധികം വായനക്കാരൊന്നുമില്ലാത്ത ആ ഗ്രാമീണ വായനശാലയായിരുന്നു അക്കാലത്തെ എന്റെ ഏക ആശ്രയം. ‘ഇനിയെന്താ പരിപാടി?’ എന്ന നാട്ടുകാരുടെയും […]

Read More വായനശാല.

ദുർഗ.

നിങ്ങൾക്കറിയുമോ ഇത് നാലാം നാളാണ്. നിങ്ങളെങ്ങനെ അറിയാനാണല്ലേ! നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വന്നതല്ലേയുള്ളൂ. എങ്കിലും കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞെന്നുമാത്രം. ഞാനിതിവിടെ നാലാം നാളാണ്. ഇന്നലെവരെ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ കിടക്കുന്നിടത്ത് ഒരു പ്രായംചെന്ന സ്ത്രീയായിരുന്നൂ. ഇന്നലെ അവരുടെ മക്കൾ വിദേശത്തുനിന്നെത്തിയതിനാൽ ബന്ധുക്കൾ അവരെ കൊണ്ടുപോയി. ഞാൻ വിചാരിച്ചൂ കുറച്ചുനാൾക്കൂടി ആ ഇടം ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുമെന്ന് , അപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ വന്നത്. ഈ ആശുപത്രി പരിസരം എനിക്ക് തീരെ താൽപര്യമില്ലാത്തതാണ്. പക്ഷെ പറഞ്ഞിട്ടെന്തുഫലം. ഈ അവസ്ഥയിൽ ഇറങ്ങി പോകാനൊക്കുമോ?! എനിക്ക് കുട്ടികൾ നാലാണെ. അവളാണെങ്കിൽ […]

Read More ദുർഗ.

ചുവന്ന പട്ടുപാവാട

അവൾപൊയ്ക്കഴിഞ്ഞിട്ടും അവശേഷിക്കുന്ന തെളിവുകണക്കെ തറയിലും തട്ടിലും എന്തിനേറെ പുസ്തകങ്ങൾക്കിടയിൽപോലും അവളുടെ നീളൻ മുടിയിഴകൾ എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കി കിടക്കുന്നു. സൂക്ഷമമായി പിന്നെയും പിന്നെയും തറ നനച്ചുതുടച്ചിട്ടും വീണ്ടും ഇടക്കവ എന്റെ കാൽവിരലുകളിൽ ചുറ്റുന്നു. വെയിലുതട്ടാത്ത മയിൽപ്പീലികണക്കിന് ഇതും ഇനി പെറ്റുപെരുകുന്നുണ്ടാകുമോ? അവൾ പിണങ്ങിപ്പോയതിനേപ്പറ്റിയും , എന്റെ ദുശീലങ്ങളേക്കുറിച്ചും അയൽപക്കത്തെ വയസ്സുചെന്ന തള്ള കഴിയുന്നത്ര പൊടിപ്പും തൊങ്ങലുംവെച്ച് മറ്റുവീടുകളിലാകെ പറഞ്ഞുപരത്തിയിട്ടുണ്ട്. അന്വേഷിച്ചുവരാൻ അവൾക്ക് ബന്ധുക്കളാരുംതന്നെയില്ല. പക്ഷെ അവളെയന്വേഷിച്ചെന്നമട്ടിൽ കാറ്റിൽ പാറിപ്പറന്നീ മുടിയിഴകൾ പിന്നെയും എന്റെ മുന്നിലെത്തുന്നു! ഇന്നലെ അലമാരയിൽ ഞാൻ […]

Read More ചുവന്ന പട്ടുപാവാട

ഭ്രാന്താശുപത്രി

അരണ്ടവെളിച്ചമുള്ള ഇടനാഴികൾ നിറഞ്ഞ ഒരാശുപത്രിക്കെട്ടിടമായിരുന്നൂ അത് . വിലകുറഞ്ഞ ഏതോ ഫിനോയിലിന്റെ കുത്തുന്ന ഗന്ധം ആ വായുവിലെപ്പോഴും തങ്ങിനിന്നിരുന്നു. രോഗികളുടെ മുറികളിലേക്ക് തിരിയുന്നതിന് മുൻപായ് ഒരു പൊതുമുറിയും അവിടെ ഇരിപ്പിടങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അലസമായി കിടക്കുന്ന പത്രമാസികകളും ഒരു കാരംസ് ബോർഡും അതിൽ കൂടുകെട്ടിയ ചിലന്തികളും മിന്നിക്കത്തുന്ന ഒരു ട്യൂബ് ലൈറ്റുമായിരുന്നൂ അതിലെ മറ്റ് അന്തേവാസികൾ. ഞാനിവിടെ വന്നിട്ട് ഇന്നേക്കിത് ഏഴാം നാളാണ്. അതെ, സകല സൃഷ്ട്ടിപ്പുകൾക്കുമൊടുവിൽ ദൈവം വിശ്രമിച്ച ഏഴാം നാൾ. പതിവുപോലെ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽനിന്നും മെലിഞ്ഞ് […]

Read More ഭ്രാന്താശുപത്രി

കരിനാഗങ്ങൾ.

നെയ്യിന്റെ മണമുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു അവൾ! നറുനെയ്യിന്റെ ഗന്ധം! മുടിയിഴകൾക്ക് കാട്ടുമുല്ലയുടെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം. അലസമായി അഴിഞ്ഞ് അവയങ്ങനെ ഇഴഞ്ഞുനടക്കും. “നിന്റെ മുടികാണവെ എനിക്ക് കരിനാഗങ്ങളെ ഓർമ്മവരുന്നൂ. പണ്ട് കാവിലെ സർപ്പപ്രതിഷ്ഠകൾക്കരികിൽ ഇഴഞ്ഞെത്താറുള്ള തിളങ്ങുന്ന കറുത്ത നാഗങ്ങളെ ! ” ഞാനന്നത് പറഞ്ഞുനിർത്തിയതും അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചതോർക്കുന്നൂ. അവളുടെ പെട്ടിനിറയെ പുസ്തകങ്ങളും ഉണങ്ങിയ കൈതപ്പൂക്കളുമായിരുന്നൂ. ആ പെട്ടിത്തുറക്കുമ്പോൾ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയ കിളികളേപ്പോലെ കൈതപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം മുറിയിലാകെ പാറിനടക്കും… കിഴക്കേമുറിയുടെ ഉയരംകൂടിയ ജനാലകളുടെ കീഴേയിരുന്ന് ഇടക്കവളവ മറിച്ചുനോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കുളിച്ചീറനായ് […]

Read More കരിനാഗങ്ങൾ.

ഓർമ്മകളെ മാച്ചുകളയുന്നമരുന്ന്.

മൂനാമത്തെ തെരുവിലെ ആൾത്തിരക്കുകുറഞ്ഞ ഒരു മൂലയിൽ നഗരത്തിലെ അഴുക്കും വഹിച്ചുവരുന്ന ഓടയോടുചേർന്ന ഒരു പഴഞ്ചൻകെട്ടിടത്തിന്റെ രണ്ടാം നിലയിലെ മുറിയിൽ അയാൾ താമസംതുടങ്ങിയിട്ട് ഇന്നേക്ക് അഞ്ചുദിവസം. അയാൾ പുതിയതെന്തോ എഴുതുവാൻവന്ന എഴുത്തുകാരനാണെന്ന തന്റെ കണ്ടുപിടിത്തം ദാബയിലെ ചോട്ടു വൈകിട്ട് സമോസകൾക്കൊപ്പംവച്ച് ചൂടോടെ വിളമ്പി. പലരും അതുവഴി പോകവെ ആമകളേപ്പോലെ മുകളിലെ ജനലഴികളിലേക്ക് തലപൊന്തിച്ചുനോക്കി. ചിലരാകട്ടെ ദിവസത്തിൽ പത്തുവട്ടമെങ്കിലും പൊതുപൈപ്പിനരികിൽ വെള്ളംപിടിക്കാനെന്ന നാട്യത്തിലെത്തി അയാളുടെ മട്ടുപ്പാവിലേക്ക് നോട്ടമയച്ചൂ. ഇടയ്ക്കാ ജനലഴികൾകടന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്കുയരുന്ന ചുരുട്ടിന്റെ പുകച്ചുഴികളല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവരാരും കണ്ടില്ല. സന്ധ്യയുടെ […]

Read More ഓർമ്മകളെ മാച്ചുകളയുന്നമരുന്ന്.

Promise.

Promise me, At least you will be there till the stars dies…… So that one day let’s go to that heritage street again . Let’s walk through that yellow street lights on a wet night again…. We can go for a coffee, Talk about Rumi , Let’s chant Allama Iqbal’s poems And share our dreams […]

Read More Promise.

വിഷാദത്തിന്റെ രുചിയറിഞ്ഞവരെ നിങ്ങൾ പ്രണയിക്കാതിരിക്കുക! നിങ്ങളെത്രമേലവരെ പ്രണയിച്ചാലും അവർ സദാ വിഷാദവുമായ് പിരിയാനാകാത്ത വിധം പ്രണയത്തിലായിരിക്കും! നിങ്ങളവരെ ചുംബിക്കവെ, വിഷാദത്തിന്റെ നീലിച്ചുകല്ലിച്ച പാടുകളിൽ നിങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾ തട്ടിയെന്നുവരാം.. നിങ്ങളവരുടെ വിരലുകളിൽ കൈചേർക്കവെ, പണ്ടെന്നോ വിഷാദത്തെ ഒഴുക്കിക്കളയാൻ കൈത്തണ്ടയിൽ അവർകോറിയിട്ട നദിയുണങ്ങിയ പാടുകൾക്കാണാം…. നിങ്ങളവരെ നെഞ്ചൊടുചേർക്കവെ, ദുഖം ഖനീഭവിച്ച മഞ്ഞുപാളിയുടെ തണുപ്പ് നിങ്ങളേയും മരവിപ്പിച്ചെന്നുവരാം…. ” നിങ്ങളെത്രമേലവരെ പ്രണയിച്ചാലും അവർ സദാ വിഷാദവുമായ് ഭ്രാന്തമായ പ്രണയത്തിലായിരിക്കും!” _മുനീറ ഗഫൂർ .

Read More

nectar

We talked in beauty, And dreamt of future, There I found all that’s best of dark and bright on your eyes! There I found you , mesmerized charmed with love so deep and powerful, So secret and unfulfilled! Hey, you… you are seducing me , Seducing me to write… In the ages of love, in […]

Read More nectar