Tried to get over you but !

I keep hearing your voice, Even after all these years ! Yes I don’t sleep that well , but I’m not hallucinating for sure. I want to let go of what I’m holding tight, I know. But I don’t know how to feel anything but this grief! Don’t know how to live on my own […]

Read More Tried to get over you but !

മരക്കോലങ്ങൾ.

വെള്ളപ്പട്ടിൽ ചിതറിയ ഗുൽമോഹർപൂക്കൾപോലെ ചുവന്ന കരയുള്ള സാരിയിൽ , അലസമായി അഴിച്ചിട്ട നീണ്ട മുടിയും , നെറ്റിയിൽനിറഞ്ഞ ചുവന്ന പൊട്ടുമായി ഏതോ ബംഗാളി നോവലിൽനിന്നിറങ്ങിവന്നമട്ട്  , കൽക്കട്ടയിലെ ആ ദുർഗാക്ഷേത്രത്തിൻറെ ചവിട്ടുപടികളിൽ അവൾ നിന്നത് ഇന്നലെയെന്നപോലെ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.  അന്നവളുടെ നെറ്റിത്തടത്തിൽനിന്നിറ്റുവീണ സിന്ദൂരത്തരികൾ മൂക്കിനുമീതെ വിതറിയിട്ട കൊച്ചുചെമ്പൻപൊട്ടുകൾപോലും എൻറെ ഓർമ്മകളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നെന്നുഞാൻപറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്കത്ഭുതംതോന്നിയേക്കാം. വിടർന്നുവന്ന താമരപ്പൂവിൻറെ മഞ്ഞിൽനനഞ്ഞ ഗന്ധമായിരുന്നു അവൾക്ക്.  അരയിലെ കറുത്തചരടിൽതൂങ്ങി അവളുടെ പൊക്കിൾചുഴിയോടുചേർന്നുകിടന്ന വലംപിരിശംഖിലെ കൊത്തുപണികൾപോലും ഞാനിന്നെത്ര വ്യക്തമായി ഓർക്കുന്നെന്നോ!         ഓരോ മുടിയിഴയെപോലും […]

Read More മരക്കോലങ്ങൾ.

അയാൾ.

പുഴയിലേക്ക് ബസ്സ്മറിഞ്ഞ ദിവസത്തിനുശേഷമാണ് അയാളെ ആ നാട്ടുകാർ ഓർക്കാൻതുടങ്ങിയത്.  അതുവരെ അവിടെയത്രയും നിറഞ്ഞുനിന്നിട്ടും , ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കാൻമാത്രം അയാൾ ആർക്കും ആരുമായിരുന്നില്ല.              ചാത്തൻമുക്കിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ചായക്കടക്കുമുന്നിൽ കൊതിയോടെ പലഹാരപ്പെട്ടിയിലെ ആവിപറക്കുന്ന രുചിത്തരങ്ങളെനോക്കിനിന്ന, ഉടലുവളർന്നിട്ടും ബുദ്ധിവളരാത്ത ആ അമ്പതുവയസ്സുകാരനെ ആരും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ലെന്നുപറയാം.  സ്ഥിരമായി വഴിവക്കിൽ നിന്നിട്ടും, നാം കണ്ടിട്ടും കണ്ണിൽപതിയാത്ത വഴിവിളക്കിൻറെ കാലുപോലെ ഒരു മനുഷ്യൻ. കൊതിമൂത്ത് പലഹാരപ്പെട്ടിയിലേക്കയാൾ കൈനീട്ടവെ കടക്കാരൻ ആട്ടിയോടിക്കുന്ന ശബ്ദംകേട്ട്,  സൊറപറഞ്ഞുചായനുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നവർ കണ്ണുയർത്തിയെങ്കിലും അപ്പോഴും അയാൾ അവരുടെ കണ്ണിൽതടഞ്ഞില്ല.                 ചാത്തൻമുക്കിലൂടെ […]

Read More അയാൾ.

മയൂര.

മരിച്ചു പോയ ഒരാൾക്കരികെ നിങ്ങൾക്ക് എത്രനേരം ഇരിക്കാനാകും? മരിച്ചുപോയി എന്നത് ഉൾക്കൊള്ളാനാകാത്തിടത്തോളം എന്ന് ഞാൻ പറയും. അതൊരു യുദ്ധമാണ് മരിച്ചു എന്നത് കൺമുന്നിലെ സത്യമായിരിക്കെ മനസ്സ് ഒരൽപ്പംപോലും അതുൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറാകാതിരിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ മരിച്ചുപോയി എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമെങ്കിലും ആ വേദയുടെ ഭാരം താങ്ങാനാവാത്തതിനാൽ എന്നെങ്കിലും ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ അയാൾ തിരിച്ചുവരുമെന്ന് നിങ്ങൾ സ്വയം വിശ്വസിപ്പിക്കുക. ആഴ്ച്ചകൾതോറും മണിക്കൂറുകളോളം അവളുടെ സെമിത്തേരിക്കരികെ ഇരുന്നുമടങ്ങവെ ഞാൻ ഓർക്കാറുണ്ട്, ഈ മടക്കയാത്രയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു വളവിൽ വച്ച് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെന്റെ മുന്നിൽ […]

Read More മയൂര.

വെയിൽ.

” അമ്മക്കറിയുമൊ? ” ഞാൻ കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു.” ഉം , ഞാൻ വിവാഹം കഴിഞ്ഞയിടക്ക് സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അതാവിധം ഉൾക്കൊള്ളാൻ അവൾക്കായിട്ടുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.”“അപ്പോൾ അതാണല്ലെ ആ കവിതകൾക്കുപിന്നിലത്രയും?! അതിൽപിന്നെ എന്തേ അച്ഛൻ എഴുതിയില്ല?”” എന്തോ , കഴിഞ്ഞില്ല.” അച്ഛൻ അലസമായി അസ്തമയസൂര്യനെ നോക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ അച്ഛന്റെ നരകയറിയ തലമുടികളിലേക്കുനോക്കി.ആദ്യമായി നിത്യ ഞങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് കടന്നുവന്നത് ആ മൈസൂർ യാത്രയിലാണ്. അച്ഛന്റെ ബാഗ്പാക്ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ വീണുകിട്ടിയ ഒരുപിടി കവിതയുമായി ഞാനച്ഛനെ ഒരു കള്ളനോട്ടംനോക്കിനിന്നതോർക്കുന്നു. കോളേജ് കാലത്തേക്ക് കടന്നതോടെ എവിടെനിന്നെന്നറിയാതെ എനിക്ക് വരികളോട് […]

Read More വെയിൽ.

ക്യാൻവാസ്.

ഭ്രാന്തുമൂത്ത് നടക്കാനിറങ്ങിയ ആ വൈകുന്നേരമാണ് ആദ്യമായി ഞാൻ അയാളെ കാണുന്നത്. മൽച്ചാ മഹലിനടുത്തുള്ള വളവുതിരിഞ്ഞതും ഞങ്ങൾതമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടുകയായിരുന്നു. ഏതോ പുസ്തകശാല കൊള്ളയടിച്ചമട്ട് അയാൾ നെഞ്ചോടടുക്കിവെച്ചുകൊണ്ടുവന്ന പുസ്തകങ്ങളത്രയും ചിതറിത്തെറിച്ചു. പൊതുവെ ആരുംതന്നെ വരാത്ത ആ വഴിയിൽ ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടതിലുള്ള അത്ഭുതത്തോടെ ഞാൻ അയാളെത്തന്നെ തുറിച്ചുനോക്കിനിന്നു. യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ പുസ്തകങ്ങളും വാരിയെടുത്ത് അയാൾ ധൃതിയിൽ നടന്നുപോയി…. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കൊലപ്പുരയായിരുന്നു ഇന്ന് വിലായത്ത് മഹൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മൽച്ചാ മഹൽ. എൺപത്തി അഞ്ചിൽ അവധിലെ ബീഗത്തിന് സ്വന്തമായ മഹലിൽ തുഗ്ലക്കിന്റെ […]

Read More ക്യാൻവാസ്.

souvenirs…

ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ആളുടെ വിവാഹരാത്രി നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാവും ചിലവിടുക? ആ രാത്രിയെ പലതവണ നിങ്ങൾ കിനാവുകണ്ടുകഴിഞ്ഞതാവും , പക്ഷെ യാഥാർഥ്യത്തിൽ ഒരു കൊച്ചുവ്യത്യാസമുണ്ടെന്നുമാത്രം; ഇന്നു രാത്രി ആ ചൂടുപറ്റിക്കിടക്കുന്നത് നിങ്ങളല്ല. നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞു എന്നെത്രതന്നെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞുപഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും ഉൾക്കൊള്ളാനാകാതെ ഉള്ളംപിടയും. ഒരു കാലത്ത് നമ്മുടെ എല്ലാമായിരുന്ന ആ ഒരാൾ ഇന്ന് മറ്റൊരാളുമായി എല്ലാം പങ്കിട്ടിരിക്കുമ്പോൾ ……….. അവരൊന്നിച്ച് മണിയറപങ്കിട്ട വീടിനുമുന്നിലൂടെ ഞാനാരാത്രി നടന്നിട്ടുണ്ട്. തൂങ്ങിയാടി വെട്ടിത്തിളങ്ങിനിന്ന എൽഈഡി വിളക്കുകളെന്നെ നോവോടെ നോക്കിയപ്പോൾ, ആളൊഴിഞ്ഞുചിതറിക്കിടന്ന കസേരകൾക്കിടയിലൂടെ ഞാൻ ഇനിയും […]

Read More souvenirs…

പ്രാണഹത്യ.

ഇനിയൊരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടരുതെന്ന് കരുതിയ ഒരാളെ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി നിങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുണ്ടോ? ട്രെയിൻ യാത്രകൾ എല്ലായിപ്പോഴും എന്തെങ്കിലുമൊന്നിനെ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിമാത്രമായി കരുതിവെക്കും. യാത്ര ഒടുങ്ങി വർഷങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞാലും ഓർമ്മയിൽ മങ്ങാത്തതെന്തെങ്കിലും. പക്ഷെ ഇത്തവണ അത് പഴകി അഴുകിത്തുടങ്ങിയ ചില ഓർമ്മകളെ കുഴിതോണ്ടിയെടുക്കയാണുചെയ്തത്! അരുന്ധതി റോയിയുടെ ആസാദിയിൽ മുഖമാഴ്ത്തി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ഇടക്ക് വെറുതെ തലയുയർത്തിനോക്കിയപ്പോൾ ചങ്കിൽ ഒരിടിമിന്നൽപാഞ്ഞു. അടിവയറ്റിലെ ആന്തൽ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചത് ആ ആശുപത്രി വരാന്തയുടെ ഓർമ്മകളിലാണ്. ഉടലാകെ ഒരുനിമിഷം തളർന്നു. കയ്യിൽനിന്നും പുസ്തകം നിലത്തുവീണു. ഫോൺ സ്ക്രീനിൽനിന്ന് മുഖമുയർത്തി […]

Read More പ്രാണഹത്യ.

വായനശാല.

ആ വായനാശാലയിൽ വന്നിരുന്ന ഏക പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു അവളെന്നതുതന്നെയാണ് ഞാനവളെ ശ്രദ്ധിച്ചുതുടങ്ങാൻ കാരണം. വായനയോടുള്ള ഭ്രാന്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ ബിരുദമെടുത്ത് , ഇനിയും സിലബസിൽ കുരുങ്ങി വായനാപ്രേമം മരിച്ചുപോകാതിരിക്കാൻ എം എ അടുത്തകാലത്തൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെന്നുറച്ച കാലമായിരുന്നു അത്. (സത്യത്തിൽ ബിരുദ പഠനകാലത്ത് സിലബസ്സിനുപുറത്ത് ഒരക്ഷരം പോലും വായിക്കാൻ എനിക്ക് സമയം കിട്ടിയിരുന്നില്ല. എന്തോ വായനയോടൊരുതരം വിമുഖതയും അക്കാലത്ത് എന്നെ ബാധിച്ചിരുന്നു.) അധികം വായനക്കാരൊന്നുമില്ലാത്ത ആ ഗ്രാമീണ വായനശാലയായിരുന്നു അക്കാലത്തെ എന്റെ ഏക ആശ്രയം. ‘ഇനിയെന്താ പരിപാടി?’ എന്ന നാട്ടുകാരുടെയും […]

Read More വായനശാല.