..Muneera Bind Abdul Gafoor.

Advertisements

അവൾ.

കടൽ കാണാൻകൊതിച്ച ഒരു പെൺകുട്ടി ,
മലകൾകീഴടക്കാൻ കൊതിച്ച കാലുകളുമായി ;

സ്വപ്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ
വിവാഹശേഷം ഇതാ ഈ അടുക്കളയിലെ കരിച്ചട്ടിയിൽ ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്…..

.

-മുനീറ ഗഫൂർ…..

വെറുതെ

എഴുതാൻമറന്ന വരികളും പറയാൻമറന്ന വാക്കുകളും ചവറുകൾപോലെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നാംകൊതിച്ച ശിഖരങ്ങളിലെ തളിരുകൾ , കരിയിലകൾക്ക് വഴിമാറിയതുപോലെ , നാംനടന്നുതീർത്ത വഴികളെ പുണർന്നുകിടന്ന പൂവുകൾ മണ്ണിലമർന്നു മരിച്ചതുപോലെ , നമ്മളും പരസ്പരം മറന്നുപോകുമെന്ന് ഞാൻ വെറുതേ ആശിക്കുന്നൂ….

_ മുനീറ ഗഫൂർ. (വെറുതെ)

കളിപ്പാവ!

“വെളുത്തപേജിലെ കറുത്തവരകൾ തുറിച്ചുനോക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് നേരംകുറച്ചായീ… തുറന്നിട്ട ജാലകത്തിലൂടെ മാനംനോക്കി മലർന്നുകിടക്കാൻതുടങ്ങിയിട്ടും നേരം കുറച്ചധികമായി. ഇപ്പോൾവരാമെന്നുംപറഞ്ഞിറങ്ങിയ വാക്കുകൾ വല്ല കടത്തിണ്ണയിലും ചുരുണ്ടുകിടപ്പുണ്ടാകും…! അല്ലെങ്കിൽ കടാപ്പുറത്തുകൂടി പാടിപ്പാടി നടക്കുന്നുണ്ടാകും…! വരികൾകടംതരാൻ വരാറുള്ള വസന്തവും വഴിതെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞെന്നോ?!! പ്രാസംകടംകൊണ്ട് പ്രായംകളംവിട്ടിട്ട് കാലംകുറേയായി… മുറിയിലെ പഴയ അപ്പൂപ്പൻക്ലോക്ക് ചുമച്ചുംകുരച്ചും , രാത്രിയേറെ വെെകിയെന്ന് ഒാർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നൂ… ഏഴാനാകാശത്തിനപ്പുറത്ത് സുബർക്കത്തിൽനിന്ന് പാതിരാക്ക് നക്ഷത്രങ്ങൾപതിച്ച തേരിലെത്തുന്ന രാജകുമാരനെകാത്തിരുന്ന ബാല്യത്തിലെ രാത്രികൾ ഒാർമയിലേക്ക് തീവണ്ടിപിടിച്ചെത്തി. ഞാവൽക്കറവീണ കുട്ടിപ്പാവാടയും , മിഠായിമണക്കുന്ന ചുണ്ടും, നുണക്കുഴിവിരിയിക്കുന്ന ചിരിയുമുള്ള ഒരുചെറിയകുട്ടി ജനലിനരികിൽ കെെനിറയെ നക്ഷത്രങ്ങളുമായ്! അമ്പിളിമാമൻ വീണുകിടക്കുന്ന തോട്ടിലെ വെള്ളത്തിൽ മുഖംകഴുകി , പഞ്ചാരമണലിലൂടെ , കാറ്റുകാട്ടിയവഴിയിലൂടെ ഞാൻ അവൾക്കൊപ്പം നടന്നൂ…. കുന്നിക്കുരുപൊട്ടിച്ചും , മഞ്ചാടിപെറുക്കിയും നടന്നഞങ്ങൾ കിന്നാരംകുന്നിന് താഴെയെത്തി. അവിടെ , ഒരു ഗുഹയിൽ അവളെനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നു, വഴിയിൽ പണ്ടെങ്ങോ വീണുപോയ എൻ്റെ കളിപ്പാവ!”

…മുനീറ ഗഫൂർ…

സ്വപ്നങ്ങൾ!

ഉണർച്ചക്കും ഉറക്കത്തിനുമിടക്ക് ഉടഞ്ഞുപോയ മുറിവാലൻ സ്വപ്നങ്ങൾ! കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ ശ്രമിക്കുംതോറും വീണ്ടും ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന സ്വപ്നപ്പൂളുകൾ! പകലിലെങ്ങോകാണാൻ കൊതിച്ച കിനാക്കൾ രാവിൽ കൂട്ടുവരുന്നു! പിറ്റേപ്പുലർച്ചക്ക് കിടക്കയിൽ പാതിപ്രജ്ഞയിൽ അവയെ പൂരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നൂ! കണ്ണടച്ചുകിടന്ന് ഉടഞ്ഞവയെ വാർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നൂ! പിറ്റേരാവിൽ ബാക്കിക്കായ് കാത്തുകിടക്കുന്നൂ! സ്വപ്നം, , അൽപ്പം വിചിത്രംതന്നെ! ജീവിതംപോലെതന്നെ പാതിക്ക് കൊതിപ്പിച്ച് യാത്രപറഞ്ഞകലുന്നവ!
……

….

-MUNEERA GAFOOR.

Nightmare

When the monsoon breeze cooled the evenings…

The song of a lost bird used to fill the rain …

The pavement was filled with the kisses of raindrops…

On that rainy day , it seemed as if the silence and the gloom would never lift…

Everything looked dismal…

That place was wearing a wet cool blanket…

I walked through the wet grass…

I heard a call from somewhere…

When I turned around to look , I couldn’t see him , but I heard him call once more.

Resonate of millennium past!

As my imagination moved further down the ages , I was once again startled by his call!

I walked a little further , and I found myself in an orchard. Whose outer walls touched the clouds….

Beyond the wall were I found a shadow!

Have I really travelled so far from home? I have travelled far and long !

I heard soft footsteps behind me! I quickly turned around, at that moment, I sensed that I wasn’t alone! Someone else was walking beside me!

When I looked to my left , I was so shocked by what I saw , that I couldn’t turn my gaze away ,

That was him !!!

Why is he here ?! Why is he walking behind me?!!! I don’t know when he attached himself to me ! I was paralysed with fear.

He walked towards me , and burned me with kisses. I was shocked. Moon was hiding himself behind the dark clouds. Suddenly without saying a word , he walked away!

His face began to crowd my imagination. I recalled his song his lovely song echoed through my brain. His divine holly sound! I walked in his shadow.

That was raining outside, pavement was shivering with the kisses of raindrops. That lost bird was singing ….

– Muneera Gafoor.

Oblivion

I was searching…..

Searching for that face…!

The face which cause for my smile one day….

A face which melted all my sorrows.

The milky nights on which I immersed on the purity of that face .

The purity which hold my hands up to my dreams.

That face, that was my sun.

I was just a moon, who was reflecting the light at night.

Where did I leave my sun ?

For what I done so ?

I was not aware about that light, until I trapped myself in this blackhole !

I’m stumbling…..

Crowded with some wretched odious faces , which were gazing at me.

I wish if I could go back to that old good days…

Not to feel anything twice, or not to correct anything…

But…but just ….

Just to tell a ” Thanks.”

…Muneera Bind Abdul Gafoor…

To my Beloved.

Oh , My soul….

You are the one who gave meaning to my life….

Oh, My immortal Love….

You filled my veins with elixir …

You was my nostrum for my pain…

Even your simple attempts –

Uplifted me to immortal happiness..

Oh my breeze….

I wish if I could prolong that moments….

I want to quaff you again….

Only you can save me from this interminable thirst…..

Once more, let’s intrude to the lore of our love…..

Let’s find out our treasures there…

Come on my love…..

In this night….

Let’s find that….

That , for what we was thirst ….

The stars and moon will be there as witnesses….

They will envy ….

When the cold wind make me tremulous ,

hold me on your hands….

Let’s go to find fire….

Fill me….

Fill me with the elixir of your love…

Fill my veins with your elixir ,

before everything become vain …

– Muneera Bint Abdul Gafoor.

.

എരിഞ്ഞടങ്ങുന്ന ഹൃദയം, പുകഞ്ഞുതീരുന്ന ജീവിതം!

എരിഞ്ഞടങ്ങുന്ന ഹൃദയം, പുകഞ്ഞുതീരുന്ന ജീവിതം! “ഇന്നലെരാത്രിയിൽ എപ്പോഴാണുറങ്ങിയത്?” -എരിഞ്ഞടങ്ങിയ സിഗററ്റുകുറ്റികളോട് പുലർച്ചെ ഞാൻ വെറുതേ ചോദിച്ചു! നിശബ്ദമായ് വെണ്ണീർ എന്നെനോക്കി കണ്ണുചിമ്മീ……

Muneera Gafoor

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started